İşte bir Alice in Chains şarkısı. Solistleri intihar ettikten sonraki ilk albümün ilk şarkısı. Hüzünlü ve umut dolu bi açılış. Sanki küllerinden doğan anka kuşunun kanadı kırık gibi. Yani eski şaşalı günler bitmiş de köşesinden sokaktaki çocukları izleyen emekli albay... Continue Reading →
(2015?) Mum ile ararsın geleceği, bitsin diye belirsizlik Gelsin artık kaçınılmaz olan, uzak ufuk Işıkları kapatırlar ülkende çünkü Ampulün teli bile titrer de kopamaz Sönük sönük devam eder, ışıkmış gibi yapmaya Ne güneşe yüzünü döner, ne Ay'a Gerek yok her... Continue Reading →
İronik olmasını umsam da bakalım bu yazı nereye gidecek. Siyasi atmosferin üzerime kapandığını hissediyorum. Okudukça bildikçe sıkılıyorum daralıyorum isyan ediyorum isyan. Etrafımızdaki cahiller her konuda istedikleri gibi uydurarak yorum yapabiliyor ama biz susuyoruz. Bu mu bizim de erdemimiz? Tutuklanmayalım diye... Continue Reading →
Gülüyorum. Çünkü, Yıllardan 2013. Aylardan Aralık. Düzen değişik. Hava bile ılık. Bizim ustanın rengi kızıla çalıyor bugünlerde. Hoca yeşili bastırınca almış meğer bütün parselleri. Ee bizimkinin de haberi yok. Bir savaş patladı ki sormayın. Bizim gibi motoru... Continue Reading →
akıl savaşçısı 